Fishpotatorun 2017 – 46’42 – plek #8

Gister, 16 september 2017, liep ik weer de Fish Potato Run. De iconische wedstrijd over 8 Engelse mijlen van het prachtige vissersdorp Urk naar de aardappelhoofdstad van de wereld Emmeloord, je begrijpt waar de naam van deze wedstrijd vandaan komt. Ondanks dat ik nog maar 3 jaar aan hardlopen doe heb ik deze wedstrijd gisteren voor de 6de keer gelopen. Omdat deze wedstrijd zo toegankelijk is en zo leeft onder de bewoners van de Noordoostpolder had ik al 3x mee gedaan zonder enkele serieuze vorm van training puur om het feit eens deel uit te maken van dit mooie evenement.

image3

Omdat de organisatie wijselijk besloot om dit jaar geen genodigde lopers te regelen en startgeld te betalen werd deze editie dan ook omgedoopt tot het open polderse kampioenschap waar de lokale toppers voor hun eigen publiek de strijd konden gaan beslissen. Uiteindelijk zul je dan zien dat de winnaar geen polder roots heeft maar toch was de strijd een stuk aantrekkelijker voor het massaal toegestroomde publiek.

In een wedstrijd zoals deze wil je toch graag laten zien wat je kan. Naast de vele bekenden onder het deelnemersveld staan er langs de kant ook een hoop vrienden/familie/kennissen en bekenden. Omdat vaak tijden relatief voor hun zijn zien ze wel de positie waar je in het veld loopt. Dat schepte voor mij wel een zekere vorm van druk mede dat ik graag voor mijn thuispubliek graag wat wou laten zien. Ik was dus erg gebrand op een goede tijd en klassering al wilde ik niet met te veel druk starten. Die druk praatte ik mij vooral zelf aan.

De laatste weken heb ik de volle focus gehad op deze wedstrijd en gericht getraind om hier te kunnen presteren. Ik heb voor mijzelf een doel gesteld van een tijd om en nabij 48’30. Dat zou rond de 3’46 de kilometer zitten. Op basis van trainingen en wedstrijden achtte ik dat niveau reëel en haalbaar. Begin september had ik de windmolenloop op Urk gemarkeerd als generale voor deze Fishpotatorun. Het plan was daar 3’45 constant te lopen om te testen of ik er klaar voor zou zijn. Die wedstrijd werd een grote teleurstelling, na 4km kon ik het tempo niet meer houden en finishte ik met een enorm baalgevoel; werk dus aan de winkel. Met wat kleine aanpassingen de laatste weken begonnen de trainingen echt goed te draaien en kwam de vorm en het vertrouwen met de dag terug.

Eindelijk is het zaterdag en mag ik me gaan opmaken voor de wedstrijd. Het startnummer had ik de dag ervoor al opgehaald en ik voelde me ontspannen. Ik nam de laatste bietensapshot en at nog wat pannenkoeken. Vandaag moest het gaan gebeuren! Helaas voelde Susan zich niet lekker en moest noodgedwongen de wedstrijd aan haar voorbij laten gaan. Alle spullen bij elkaar pakken en toen samen met maatje Bas naar Urk toe.

Op Urk aangekomen vind ik gelijk weer de bevestiging waarom ik hardlopen zo lief heb. Allemaal blije mensen met de zelfde passie, die zich allemaal op een eigen manier voorbereiden op een fantastisch evenement. Er heerst ontspanning, er wordt gekletst en gelachen. Iedereen lijkt er klaar voor te zijn. Samen met Jorn loop ik even een stukje in over de oude haven en begroet overal bekende lopers. Dan is er de focus, we zitten in de laatste 5 minuten en ik maak me op voor de wedstrijd, langzaam begeef ik me naar het startvak. Ik neem een plekje op de voorste rij en wacht tot het startschot klinkt.

En we zijn weg, ik start iets te hard maar ik weet dat ik dat kan verteren. Het is in het begin toch vaak even zoeken naar je plek in het veld en met de adrenaline loop je al gauw te hard. De eerste meters heb ik gelijk de ideale looplijn voor me zelf gevonden. Een aantal snelle mannen schieten langs me, maar ik weet dat zij geen partij voor mij vormen en dat ik niet de illusie moet hebben daar aan te pikken ondanks dat de benen super voelen.

Ik focus me op mijn pas en ontspanning en na een kleine kilometer lopen er 7 man voor mij waarvan ik vandaag niet ga winnen. In mijn rug heeft zich een groepje gevormd met een aantal sterke lopers waarmee ik normaal gesproken de strijd mee aanga. Ik kijk niet achterom maar schuin in m’n ooghoek zie ik wel wie het zijn. Ook hoor ik diverse aanmoedigen van de Urkers aan hun adres omdat het de plaatselijke helden zijn. Omdat de wind gunstig staat vandaag trek ik mijn eigen plan. Ik heb geen groepje nodig om voordeel te halen. Zelf ben ik ook niet zo’n loper, ik werk graag op kop en trek de kar op mijn eigen tempo. Ik vind dat zelf fijn en besluit ook om mijn eigen tempo te bepalen. Aan alles voel ik dat ik top ben. Ik loop ontspannen, hartslag is goed, heb focus en haal mijn energie uit het publiek.

Ik merk dat ik op constant tempo mijn groepje los loop en alleen begin te lopen. Onderweg fietst mijn trainer; hij geeft me de bevestiging dat ritme en ontspanning goed zit. Ook clubgenoot Peter komt even bij me fietsen, hij kan helaas niet meedoen vandaag vanwege pijntjes. Ook van hem krijg ik bevestigde woorden over mijn race en vertelt mij dat het gat op de achtervolgers groter wordt.

We naderen Tollenbeek en dat betekent dat we op de helft zijn, immers de start van de halve Fish Potato Run start hier. Het is er gezellig druk en ontvang van alle kanten support. Vanuit het publiek hoor ik dat ik op plek 9 lig; dat gaf me echt een boost. Top 10 klassering zou echt gaaf zijn zeg. Ik vervolg mijn weg en doordat het 1 lang recht stuk rechtdoor is zie ik Emmeloord al liggen. Met een kilometer of 3,5 zou ik daar zijn en dan kon ik al dragend door het publiek mijn laatste stuk lopen.

Voor ik het wist was ik in Emmeloord, maar dat betekent nog niet dat je er bent. Je moet dan zeker nog 2 kilometer tot aan de finish. Mijn benen voelde goed en het tempo zakte niks weg. De eerste supporters stonden weer langs het parcours en ik besloot dat het tijd was te versnellen. Ik had nog over en daarom voerde ik het tempo op. Voor mij waren de lopers uit beeld en ondanks dat ik niet wou kijken had ik het vermoeden dat het gat naar achter ook te groot was. Met de laatste kilometer voor de boeg kon ik nog verder door versnellen. Het werd drukker langs het parcours en steeds vaker hoorde ik mijn naam geroepen. De support gaf me nog meer energie, wat was dit een heerlijk gevoel. 400m voor de finish besloot ik vluchtig te kijken om te zien of ik niet op de laatste meters onverwachts geklopt kon worden, maar gelukkig zag ik niemand. Met een machtig gevoel vloog ik op de finish af. Ik zag de tijd tikken, hoorde van alle kanten mijn naam en applaus. Wauw dit was echt vet.

Ik kwam in 46’42 over de finish en dat betekende plek 8. Hoe gaaf was dit! Dit overtrof echt mijn stoutste verwachtingen. Ik was super blij. Ik had bewezen dat ik dit echt kon. Ook verbeterde ik mijn PR van 51’14 ruim. Al met al een super dag en een geweldige en goed opbouwde race.

De komende 2 weken staat er een 10k wedstrijd op de planning zonder verwachting of doel. Volgende week loop ik in Haarlem tijdens de halve van Haarlem en de week erna ben ik voornemens om de singelloop in Utrecht te lopen. Halverwege oktober loop ik samen met Marjolein de marathon van Amsterdam om onder de 4 uur te duiken. Allemaal leuke wedstrijden dus in het vooruitschiet. Na Amsterdam ga ik me richten op de halve van Dronten eind van het jaar waar ik een aanval ga doen op mijn PR van 1:21:33.

image2

image1

 

 

 

 

 

Advertenties

5 thoughts on “Fishpotatorun 2017 – 46’42 – plek #8

  1. John 19 september 2017 / 04:27

    Mooi verslag van een wel heel goed verlopen race. Gefeliciteerd met de klassering én een dik pr dat ruim sneller is dan je verwachting.
    Heel veel plezier bij de aanstaande wedstrijden, de haasklus in Amsterdam en de voorbereiding op de Rotterdam marathon.

    Like

    • stefanwoudwijk 19 september 2017 / 05:51

      Dankjewel John. Ben ook erg blij met het resultaat. Nu lekker toewerken na de volgende toffe wedstrijden!

      Like

  2. Hedwig 19 september 2017 / 10:37

    fantastisch gedaan Stefan! En super om je straks in Amsterdam te zien als je marjolein haast! Zie je bij de finish!

    Like

    • stefanwoudwijk 20 september 2017 / 18:28

      Thanx Hedwig. Dit was echt 1 van me beste wedstrijden ooit. Zoveel ontspanning tijdens hoog tempo en laatste stuk doorversnellen. Geniet nog steeds na.
      Super zin aan Amsterdam, wordt echt super tof en gezellig. Hopelijk kan ik jullie allemaal voor of na die tijd even spreken. Succes met de laatste loodjes!

      Liked by 1 persoon

      • Hedwig 21 september 2017 / 07:26

        tuurlijk! Daar gaan we gewoon voor! Jij alvast veel plezier bij het haaswerk!

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s