10k van Haarlem – 36’52 – plek 3!

Gister, 24 september 2017, liep ik mee tijdens de 10k van Haarlem. Na het piekmoment van vorige week tijdens de Fishpotatorun (raceveslag) had ik besloten even een aantal weken zonder druk te trainen en wedstrijdjes te lopen zonder doel of verwachting. Immers na de marathon van Amsterdam, waar ik met Marjolein (@leinsmiles), een breaking4-project ga uitvoeren, start ik met voorbereiding op de halve van Dronten (17 december). Zo stond dus de 10k van Haarlem als eerste op het programma.

image3

Al een aantal maanden geleden werden we door vrienden van ons uitgenodigd om bij hun op bezoek te komen in Haarlem. Het leek hun leuk om ons te vragen op de dag van de halve van Haarlem omdat ze zelf ook mee zouden lopen. Zo reden we dus tegen een uurtje of 10 op de zondagmorgen richting Haarlem. Het was de dag van de Berlijn marathon, de marathon waar ik vorig jaar aanwezig was toen Susan die voltooide. Mooi herinneringen hebben we nog steeds aan deze marathon. Dit jaar liepen veel bekenden van ons dus dat was leuk te volgen. Met een iPad op schoot kon ik mooi in de auto de race volgen. Wat een strijd en geweld bij de mannen, dat levert toch altijd weer een bak motivatie op als ik er naar kijk.

Voor ik het wist waren we in Haarlem. Eerst langs vrienden even de spullen pakken en droppen en toen richting de stad. We konden mooi dichtbij parkeren en we waren zo hartje centrum; op dat moment begon net de 5km. Als we nu snel het startnummer gingen halen konden we nog mooi de finish zien van de voorste lopers, en dat lukte. Ik ging even kort wat inlopen om zo alle tijd te hebben om te verkleden en een goed plekje in het startvak te vinden. Er waren geen startwaves dus ik moest op tijd aanwezig zijn.

Naast de wachtende massa mensen bij de ingang van het startvak was een klein vak gereserveerd voor de bedrijvenloop en wedstrijd-/genodigde lopers. Ik moest zorgen dat ik daarin kwam om zo een beetje voorin te kunnen starten. Gelukkig hoefde ik niet te lullen als Brugman want ik kwam vrij snel door de hekken. Top, dat was gelukt. Ik liep gelijk door om een plaatsje op de voorste rij te bemachtigen.

Ik had geen plan of doel en besloot maar gewoon om hard te starten. Ik had de afgelopen dagen ondanks de kilometers veel power in benen, dus maar kijken wat mogelijk was. Ik had de tijden van vorig jaar wat bekeken en wist dat ik met mijn huidige vorm gelopen kon worden voor podium. Kon dat dit jaar weer? Als je aan de start staat van een onbekend evenement ken je de lopers niet dus ik kon het lastig inschatten.

Het startschoot klonk en we stoven weg. Ik nam brutaal de kop na een meter of 200 en pakte mijn ritme. Er zat gelijk 1 iemand in mijn rug en daarachter een klein gaatje met een groepje of 6. Het tempo ging hard, veel harder dan mijn 10k tempo dus ik liet het tempo iets los, alsnog opende we 3’29. Het tempo voelde goed en we bleven met z’n 2en bij elkaar. Ook kilometer 2, 3 en 4 gingen hard (3’32 / 3’36 / 3’36).

We kwamen bij het bos aan en de weg werd slechter. Ik kon ineens wat lastiger mijn ontspanning vinden en merkte dat ik mijn medekoploper moest laten gaan. Er ontstond een klein gaatje maar ik bleef zicht houden. Ondertussen was het veld achter ons ook langzaam uit elkaar getrokken. Er liepen nog maar een paar lopers vlak achter ons maar niet bij elkaar. Dat was wel fijn want dan konden ze niet al samenwerkend ons oprapen.

Na een goede 6 kilometer kwam de nummer 3 naast me lopen. Dat was achteraf wel fijn want we konden samen vrij gemakkelijk weer naar de eerste loper gaan. Binnen het tijdbestek van een paar minuten waren we weer bij en liepen we met z’n 3en. Althans voor even want de nummer 3 had waarschijnlijk aan het begin zijn benen niet laten ontploffen en constanter gelopen en liep bij 8 kilometer ons dan ook los. Ik keek achterom om of er nog teken van de nummer 4 was. Ik kon hem wel zien maar daar was het ook mee gezegd. Hoe tof, ik lag op koers voor podiumplek. Ik wist als ik bij 9 nog deze voorsprong had op de nummer 4, ik de podiumplek zou binnenhalen.

Ondertussen was de nummer 1 al verder uitgelopen en liep ik met de nummer 2 richting de finish toe. Hij had beduidend betere benen en testte me even met een versnelling welke ik niet kon, maar ook niet wou pareren. Ik wou mijn 3de plek er niet voor op het spel zetten. Hij riep nog: “kom op, alles geven, we moeten harder” maar ik vond het goed. Voor mij betekende podium plek 3 het zelfde als plek 2. Zo vaak loop ik geen podium dus ik was al allang blij. Met mijn tijd was ik allang niet meer bezig maar gokte dat het nog wel ergens halverwege 36 zou zijn. Ik finishte uiteindelijke 36’52 wat me eigenlijk nog een beetje tegen viel gezien de eerste 4 kilometers en de 8e kilometer echt snel waren. Wellicht gooide de GPS in het stuk bos wat roet in het eten halverwege of zakte ik toch verder weg in tempo dan dat ik dacht. Hoe dan ook, plek 3 was binnen. Ik was blij.

De prijsuitreiking was tof. Groter dan ik ooit had meegemaakt op een podium, al had podium bij het NK 100km natuurlijk veel meer impact met het volkslied, maar dit terzijde. Ik stond daar toch mooi ff te shinen. Met een grote bos bloemen en cadeaubon van de Run2Day kon ik weer huiswaarts. Susan (overigens running-girl van de week op de blog van Kelly, van Running Girls Groningen, kijk daar ook even!) en Daniel liepen naar een mooie tijd onder het uur, wat voor Daniel een PR opleverde. Ook Marieke bedankt voor de foto’s en support. Een geslaagde dag! Aankomende zondag de 10k singelloop in Utrecht!

image2

image1

image4

 

 

Advertenties

2 thoughts on “10k van Haarlem – 36’52 – plek 3!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s